Archive for the e-stories Category

Βρε, ουστ

Posted in e-stories on 18 Μαΐου, 2008 by antidoton

Που θα σε κάνω accept στους φίλους μου στο φατσοβιβλίο! Όχι, βέβαια, πως όσους έχω είναι απαραίτητα και φίλοι μου (με την έννοια που δίνω εγώ στη λέξη, και στα πολύ αυστηρά κριτήριά μου), αλλά τουλάχιστον κάτι έχω μάθει γι’ αυτούς μέσα από τα blog ή γενικά από το internet κι αυτό που έχω μάθει μάλλον μου αρέσει.

Κι αφού δεν έχω δημοσιεύσει το επώνυμό μου, οι παληοί φίλοι – συμμαθητές- συνάδελφοι κ.ά. άντε να με βρουν, εκτός αν πέσουν τυχαία πάνω μου, και σιγά μη μ’ αναγνωρίσουν 😉

Πως διάολο με βρήκε ένας χμ… συμπαθής κατά τ’ άλλα (τότε τουλάχιστον) άνθρωπος από τη θητεία μου στην ΚΝΕ -25 και βάλε χρόνια πριν- είναι απορίας άξιον! Βέβαια, παίζει κι η περίπτωση να μη συνδύασε τα στοιχεία μου με το τότε αναρχοκνιτάκι που ήμουν… αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Βρε ουστ, καλέ μου άνθρωπε… Έχω αρκετά φαντάσματα και στο παρόν μου, φτάνουν.

 

 

Δείξε μας τον κώλο σου! (νέο blogοπαίχνιδο)

Posted in e-stories on 14 Απριλίου, 2008 by antidoton

 

Τι απομένει να γράψουν στα ανούσια εφηβικά ποστ-λευκώματα!!!  

Που να σου ξεραθεί το δάχτυλο!

Posted in e-stories on 6 Απριλίου, 2008 by antidoton

Τελικά έχει πλάκα το wordpress με τα χρυσά αυγά, τα κόκκινα αυγά, τις κότες του και τους εφπεντάδες. Μ’ ένα post «hello world», μπαίνεις στο τοπ-ξίδι-100.
lol

You lol?

 

Maria Karagianni ή Maria_Nefeli ή Hot_body

Posted in e-stories on 11 Μαρτίου, 2008 by antidoton

Όταν ξεκινήσαμε, οι Έλληνες, να συμμετέχουμε κι όχι μόνο να σερφάρουμε στο ίντερνετ, τι κάναμε; Φτιάξαμε δικό μας σάϊτ; Οι επαγγελματίες, ίσως.

Οι υπόλοιποι, ξημεροβραδιαζόμασταν στα τσατ ρουμς, στα φόρουμ και στα κλαμπ.

Φαντάσου, τώρα εγώ ή εσύ να έμπαινες σ’ ένα από αυτά με το Μαρία Καραγιάννη, το πραγματικό σου όνομα, δηλαδή. Δεν θέλω να σκέφτομαι, προσωπικά, τι αντιμετώπιση θα είχα από τους υπόλοιπους.

Επομένως, διάλεγες ένα ωραίο ψευδώνυμο, ανάλογα με το χώρο που πήγαινες: στα «κιλτιρέ» γινόσουν η Maria_Nefeli, στα «παιχνιδιάρικα» η Hot_Body.

Φυσικά, τα ίδια περίπου, ίσχυαν και για τους άντρες στο ίντερνετ. Ο Γιάννης Αγγελόπουλος γινόταν είτε ο  Orfeo_Negro είτε ο Dimetros_Alitis.

Και μετά ήρθαν τα ιστολόγια-blogs. Το διαφορετικό, το ελεύθερο, το δωρεάν. Κι όσοι είχαν «ταυτότητες» (με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει…) τις πήραν μαζί και τις κατέθεσαν σ’ αυτό το χώρο. Κι έτσι συνεχίζουν να καταθέτουν και γραφές και σκέψεις και ό,τι τους κινεί το ενδιαφέρον.

Γιατί κανείς δεν θα τους αναγνώριζε πλεον ως Μαρία Καραγιάννη ή Γιάννη Αγγελόπουλο, εκτός αν είχαν ΛΟΓΟΥΣ για το αντίθετο.