Κι η Τήλος που είναι;

Posted in people stories on 5 Ιουνίου, 2008 by antidoton

Ε, ναι…

Αυτό βρήκα να ρωτήσω όσον αφορά το θέμα που ταλανίζει μάτια, αυτιά και συνειδήσεις. Θα έπρεπε να ασχολούμαι με αυτονόητα πράγματα εν έτει 2008;

Συγγνώμη κάτοικοι της Τήλου, αλλά δεν τα πάω καλά με τη γεωγραφία.

 

Βρε, ουστ

Posted in e-stories on 18 Μαΐου, 2008 by antidoton

Που θα σε κάνω accept στους φίλους μου στο φατσοβιβλίο! Όχι, βέβαια, πως όσους έχω είναι απαραίτητα και φίλοι μου (με την έννοια που δίνω εγώ στη λέξη, και στα πολύ αυστηρά κριτήριά μου), αλλά τουλάχιστον κάτι έχω μάθει γι’ αυτούς μέσα από τα blog ή γενικά από το internet κι αυτό που έχω μάθει μάλλον μου αρέσει.

Κι αφού δεν έχω δημοσιεύσει το επώνυμό μου, οι παληοί φίλοι – συμμαθητές- συνάδελφοι κ.ά. άντε να με βρουν, εκτός αν πέσουν τυχαία πάνω μου, και σιγά μη μ’ αναγνωρίσουν 😉

Πως διάολο με βρήκε ένας χμ… συμπαθής κατά τ’ άλλα (τότε τουλάχιστον) άνθρωπος από τη θητεία μου στην ΚΝΕ -25 και βάλε χρόνια πριν- είναι απορίας άξιον! Βέβαια, παίζει κι η περίπτωση να μη συνδύασε τα στοιχεία μου με το τότε αναρχοκνιτάκι που ήμουν… αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Βρε ουστ, καλέ μου άνθρωπε… Έχω αρκετά φαντάσματα και στο παρόν μου, φτάνουν.

 

 

Είναι να μη φοβάσαι το μέλλον;

Posted in b-stories on 1 Μαΐου, 2008 by antidoton


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ειδικά, αν πρόκειται να το μάθεις από σκιαχτικές σαν τις παραπάνω φάτσες;

Δείξε μας τον κώλο σου! (νέο blogοπαίχνιδο)

Posted in e-stories on 14 Απρίλιος, 2008 by antidoton

 

Τι απομένει να γράψουν στα ανούσια εφηβικά ποστ-λευκώματα!!!  

Κοινωνικός Τουρισμός

Posted in b-stories on 9 Απρίλιος, 2008 by antidoton

Η κοινωνικοποίηση αρχίζει από τον χρόνο αναμονής για την παραλαβή του πολυπόθητου εισιτηρίου. Τα λόγια είναι περιττά, μπροστά στα ντοκουμέντα. 

 

 

Που να σου ξεραθεί το δάχτυλο!

Posted in e-stories on 6 Απρίλιος, 2008 by antidoton

Τελικά έχει πλάκα το wordpress με τα χρυσά αυγά, τα κόκκινα αυγά, τις κότες του και τους εφπεντάδες. Μ’ ένα post «hello world», μπαίνεις στο τοπ-ξίδι-100.
lol

You lol?

 

Μακάκιε, τα μακαρόνια να είναι ολικής

Posted in people stories on 28 Μαρτίου, 2008 by antidoton

Στο delicatessen (aka τυράδικο) της γειτονιάς, ένα ζευγάρι έχει κλείσει το οπτικό πεδίο προς τη βιτρίνα με τα τυριά-αλλαντικά. Ω, ύψος και πλάτος δυσθεώρητον! Και, ω, της πλεονεξίας και του συνδρόμου κατοχής. Τι να πρωτοχωρέσει κι αυτό το έρημο, καχεκτικό καλαθάκι του μαγαζιού. Τυριά κάθε τύπου, φυλής και χρώματος. Σαλάμια με πιπέρι, με φυστίκια, με λίπος, αέρος-αέρος. Λουκάνικα, μικρά, μεγάλα, μικρομέγαλα, παχιά, χωριάτικα με όλο τους το ξύγκι. Τουρσιά, ελιές, ρώσικη σαλάτα, τζατζίκι, τυροκαυτερή, παστά παστωμένα με αλάτια, αλάτια, αλάτια.

– Ξεχάσαμε κάτι, αγάπη μου;

Ναι. Η κυρία βάζει την τελευταία πινελιά στη βουνοκορφή του καλαθιού: βούτυρο, ξέρεις… απ’ αυτό που ρίχνει τη χοληστερίνη…